Lekker lezen

ha mensen!

Het is pas vijf minuten zomer en nu al is het in de stad veertig graden. Godzijdank kunnen we ons afgetrapte blauwwitte schooluniform eindelijk uitgooien – en nu voorgoed! Tenzij we besluiten het voor ons eerste Halloweenfeestje op onze nieuwe school in ere te herstellen. Jongens gaan uit hun dak van plooirokjes!

De middelbare school was hard werken, een combinatie van feesten, shoppen, leren, feesten en shoppen… en precies genoeg ambitie en beheersing om tot de beste universiteiten toegelaten te worden. Maar het is ons mooi gelukt; onze diploma’s en bijbehorende cadeautjes (vroem, vroem, vroem) bewijzen het.

Voor het geval je het hele jaar op een onbewoond eiland hebt gezeten: wij zijn die lui die net zo goed zijn in beesten als in shoppen, en nu we onze nieuwe zomergarderobe bij elkaar hebben gesprokkeld is het tijd om weer eens ernstig de beest uit te hangen. Je weet wie we zijn en je mag het best toegeven: je wou dat je bij ons hoorde. Wij zijn de meiden die in fleurige Marni-jurkjes en op teenslippers van Jimmy Choo (die van ons helemaal niet per se heel hoeven te blijven) door Manhattan slenteren. We zijn de in de voorjaarsvakantie op St. Barts bruin geworden gasten die op het dak van het Metropolitan Museum uit antieke zilveren flacons gin-tonic zitten te lurken. Het is zomer en die saaie examens zitten er eindelijk op. De komende maanden zijn gereserveerd voor de goede dingen in het leven: liefde, seks, roem en schandalen. Over schandalen gesproken…

Het beroemdste meisje van de stad is straks nóg beroemder!

Ze is al een plaatselijke legende, maar kan het zijn dat haar faam nieuwe hoogten bereikt? Het omslag van Vanity Fair, premières met rode lopers, dat werk? Daar ziet het wel naar uit nu S het enige interessante vakantiebaantje ter wereld in de wacht heeft weten te slepen: de hoofdrol in een grote Hollywood-productie, geregisseerd door de altijd dwarse en mogelijk krankzinnige Ken Mogul, met als tegenspeler die lekkere, blond-stoppelige megaster T. Kwijl. Gezien haar verleden zal T binnen de kortste keren ook buiten de set haar man zijn. Sommige meiden hebben ook altijd geluk.

Hoewel iedereen dacht dat B voor de rol geboren was, lijkt ze niet in te storten nu haar beste vriendin haar (alweer) het gras voor de voeten heeft weggemaaid. Misschien raakt ze eraan gewend, of misschien heeft ze het in Londen zo druk met haar nieuwe droomprins, tussen de roomwitte lakens van Egyptische katoen in Claridge’s bijvoorbeeld, dat het haar allemaal worst is. Ja inderdaad: dankzij haar stormachtige affaire met die stoere Engelse lord M is de actie verplaatst van heet New York naar cool Londen, en ik stel me zo voor dat ze optimaal gebruikmaken van B’s hotelsuite. Lord M’s landhuis schijnt nóg mooier te zijn dan Claridge’s, als dat mogelijk is, dus waarom logeert ze eigenlijk niet bij hem? Daar zullen we snel genoeg achter komen: de eerste geruchten over haar escapades waaien al over zee deze kant op.

Ook over onze lieve, altijd wazige maar ook altijd leuke N bereiken schandalige praatjes de stad, al zit hij maar op een steenworp afstand in de Hamptons, ons zomerse paradijs. Hij bivakkeert onder zwaar regime op Long Island, na dat beroerde incident met de Viagra van zijn lacrosse-coach en een bijna niet-behaald diploma. Ik heb gehoord dat hij van al dat dakdekken bij zijn coach thuis al lekker bruin is en de hele dag door druipt van het zweet. Sommige dames uit de buurt maken speciaal een omweggetje om hem met ontbloot bovenlijf te zien zwoegen. Intussen, aan deze kant van Long Island, in Brooklyn dus, genoot V van de opbrengst van haar korte samenwoonperiode met B. Hallo, lief zwart omslagjurkje van Diane von Furstenberg! Alleen B kan zoiets achterlaten, alsof het een oude tandenborstel is. Niemand weet of V het echt met allebei de leden van dat stiefduo deed, maar A én B hebben hun koffers gepakt. Letterlijk. Volgens de laatste berichten zit hij bij een buikdanseres in Austin, Texas, een dame met tattoos en twee kleine boxertjes. Gelukkig is D er nog. Hij wordt in alle hoeken en gaten van Manhattan gespot, druk door de stad rennend als een toerist. Zo te zien begint er iemand een tikje sentimenteel te worden met een verhuizing voor de deur.



Jullie e-mail

V: Beste GG,

Daar stond ik dus, op Heathrow Airport, onderweg naar die compleet imbeciele Engelse kostschool waar mijn ouders me naartoe sturen, en wie kom ik daar tegen? B, alias het meisje van mijn dromen. Ik dacht dat mijn problemen opgelost waren, tot ik op die school aankwam en drie errug akelige roddels hoorde:

1) B doet het niet alleen met een of andere Engelse klojo, ze is zelfs met hem verloofd.

2) Híj is al verloofd met iemand anders.

En, het ergste van alles:

3) Lord Klojo is niet in staat B’s vrouwelijke behoeften te bevredigen, als je begrijpt wat ik bedoel. Misschien maakt zijn verloofde hem te moe?

Help deze arme gast, alsjeblieft. Ik word gek als ik niet snel een meisje vind dat weet dat de bal niet altijd rond is.

- B Weer op de Markt?

P.S.: Ík ga met gemak de hele nacht door.



A: Beste BW op de M,

Ik weet niet hoe ze dat in Engeland doen, maar hier in Amerika is zeventien véél te jong om te trouwen. Hallo, we weten nog niet eens wie volgend jaar onze studiegenoten zijn! Maak je niet druk. Niets duurt eeuwig…

- GG

P.S.: De hele nacht dus? Hoe zei je dat je eruitzag?

V: Beste GG,

Ik moest er bijna voor op mijn knieën, maar eindelijk had ik mijn vader zo ver dat hij voor mij en mijn vriendinnen een huis in Southampton huurde. Nu zitten we hier, maar er is verder niemand. Hebben wij dat?

- No Sex on the Beach

A: Beste NSOTB,

Als je het dat zo nodig moet weten: te vroeg in het seizoen naar de Hamptons gaan is een beetje… hoe zal ik het zeggen, ordi. Tenzij je er iets te zoeken hebt, zoals sommige mensen. Maar waarom zou je er niet iets van maken, nu je er toch bent? Je hebt een heel huis tot je beschikking; laat de slijter komen en begin vast te oefenen voor als je straks op jezelf woont!

- GG

Gezien

B, die een medewerker van Virgin ervan beschuldigde een van haar véle kanten Cosabella-strings uit haar Tumi-tas te hebben gestolen. Dat krijg je er nou van als je met een prijsvechter vliegt! S, lezend – lezend? Hallo, het is vakantie hoor! – in een verfomfaaid exemplaar van Breakfast at Tiffany’s, op een bankje ergens in de schaduw in Central Park. Op een dag zal ze er in een praatprogramma op tv aan memoreren. Een bezwete N die stampend en zwoegend – mijn verbeelding slaat op hol! – op zijn oude rode fiets door het centrum van East Hampton reed. Wat is er met die Range Rover gebeurd? V bij Bonita, dat knusse kleine Mexicaanse restaurantje in Williamsburg, waar ze iemand vroeg het tafeltje voor haar schoon te maken voor ze ging zitten. Misschien heeft B haar toch besmet. D, urenlang heen en weer rijdend over West End Avenue – waar zou hij die grote blauwe impmobiel die hij als examencadeau heeft gescoord trouwens in godsnaam moeten parkeren?

Dat was het voorlopig weer even. Ik ben weg. Je hoeft ten slotte geen nerd aan de technische hogeschool te zijn om te snappen dat we nog maar elf weken (zevenenzeventig dagen) de tijd hebben voor we te maken krijgen met zaken als gemengde studentenhuizen en modeontwerpen als hoofdvak en gepassioneerde affaires met onder hun tweedjasjes en vlinderstrikjes best leuke literatuurdocenten. Maar laten we niet op de dingen vooruitlopen: het is heet buiten en er broeit alweer genoeg. Het leven zit vol verrassingen – om nog maar te zwijgen over mooie meiden in stippeltjesbikini’s en lekkere jongens in pastelkleurige surfshorts. De zomer, al die maanden zonder regels en roosters, is de perfecte tijd voor het betere wangedrag. Nu ga ik met mijn nieuwe roze Gucci-bril, de Franse Elle, mijn sunblock van Guerlain en een lekker zacht, blauw-oranje gestreept Missoni-badlaken naar het park. Waar in het park? Dat zou je wel willen weten, hè?

Je weet dat je van me houdt,

gossip girl