Examendeal_125

In de week voor haar schoolexamens hoort Kiki op het toilet van school twee meisjes smoezen over het bestellen van examenopgaven. Wie die meisjes zijn, weet ze niet, maar wat haar te doen staat wél: ze móét erachter komen waar die examens te koop zijn. Niet alleen voor zichzelf, maar ook voor haar vrienden. Want zonder voorkennis halen ze hun diploma nooit!

 

Margje Woodrow, Examendeal, ISBN 9789025754235, € 12,95 | Meer informatie en bestellen

Margje Woodrow, Examendeal (e-book), ISBN 9789025755478, 7,99 | Meer informatie en bestellen

 

> Bekijk de boektrailer

> Lees hier de eerste twee hoofdstukken

 

Wat zou jij doen?

Kiki maakt een gevaarlijke keuze, zeker omdat haar vader op haar school lesgeeft. Voor ze het weet raakt Kiki verstrikt in een web van intriges, waar niemand haar uit lijkt te kunnen redden: niet haar hechte vriendenclubje, en zelfs niet haar stoere vriendje Mick.

 

Examendeal is een ijzersterk debuut van Margje Woodrow. Wij stelden haar een paar vragen over dit boek:

 

Margje Woodrow_125Gottmer:

Met Examendeal debuteer je als schrijver. Kun je wat meer over jezelf vertellen? Waar kom je vandaan? Is Margje Woodrow je echte naam? Wat is je lievelingsboek? Wanneer ben je jarig?

 Margje:

Ja, Margje Woodrow is mijn echte naam. Echt waar! Dat het een maffe combinatie is, snap ik wel. Margje klinkt oer-Hollands en Woodrow is typisch Engels. Vroeger zei ik vaak tegen mijn vriendinnen: ‘Ik ga later echt nooit iets krijgen met een Geoffrey, Mitchell of Kevin.’ Dat vond ik maar stomme namen! Nou ja, nu ben ik dus getrouwd met een Engelsman die Geoffrey heet. Maar zijn achternaam Woodrow vind ik wél prachtig! Toen we in 2002 trouwden, heb ik zijn achternaam achter Margje geplakt.

 Ik woon in Udenhout, een klein dorpje naast Tilburg. In nog geen vijf minuten ben ik met mijn hond Bobby in de Loonse en Drunense Duinen. Daar ben ik vaak te vinden (tenminste, als de zon schijnt) met een kleed, boekje en pen, om plotdetails uit te werken.

 Eerlijk gezegd heb ik best wel veel lievelingsboeken. Het is super cliché, maar ik ben al vanaf dat ik kon lezen een onwijze boekenverslinder. Dus ik geef een soort van top 5:

  1. Achtste-groepers huilen niet van Jacques Vriens -> Dit prachtige boek heb ik zooo vaak voorgelezen aan mijn groepen 8. En werkelijk nooit zonder tranen.
  2. Zout op mijn huid van Benoite Goult -> Wow, de vonken spatten van de bladzijdes af.
  3. Zwarte Zwaan van Gideon Samson -> Dit boek heb ik nog maar pasgeleden gelezen, maar man o man, wat vond ik dit knettergoed!
  4. De thrillers van Nicci French, Esther Verhoef, Marion Pauw en Saskia Noort -> Ja, dat vind ik heerlijke boeken om te lezen tijdens vakanties.
  5. De wereld van Tom Groot van Liz Pichon -> Toen ik voor de eerste keer bij uitgeverij Gottmer kwam om over Examendeal te praten, kreeg ik dit boek mee voor mijn zoontje Micky. Omdat hij er zo hard om moest lachen, ben ik het ook gaan lezen en ik was meteen fan! Gráppig!

Ik ben geboren op 15 april, op-en-top een rammetje dus. Impulsief, goudeerlijk, enthousiast en ook een tikkie ongeduldig.

 

Gottmer:

Examendeal gaat over Kiki, die erachter komt dat stress over de examens op haar school tot heel vreemde praktijken leidt. Zelf kan ze zich ook niet zo goed concentreren. Ze houdt zich liever bezig met haar fantastische vriend Mick en haar vriendengroep, dan met de lesstof. Hoe komt het dat je het schoolleven zo van binnenuit weet te beschrijven?

 Margje:

Ik ben al jaren leerkracht en I REALLY LOVE IT.

Omdat de leerlingen lief en leed met mij en elkaar delen, hoor en zie ik ontzettend veel. Hoe ze op elkaar of op gebeurtenissen reageren. Eigenlijk vergelijk ik het altijd met een soort minimaatschappij. Waar iedereen lekker in zijn vel moet kunnen zitten. Tja… en dat betekent dat je veel met elkaar moet kletsen, lachen en huilen. Over ruzies, liefdes, vertrouwen, pesten, sportiviteit, eerlijkheid, verdriet, onzekerheid, en zo kan ik nog wel even doorgaan. De grote vraag die iedere keer weer gesteld kan worden is: Wat zou jij doen als…?

 Ook herinner ik me als de dag van gisteren mijn eigen middelbareschooltijd op de havo en het vwo. Eigenlijk was ik niet de meest ideale en voorbeeldige leerling. Ik was bezig met van alles en nog wat. Behalve met huiswerk maken en leren. ‘Koningin van de smoesjes’, noemde ik mezelf wel eens. Verliefdheid, onzekerheid, uitgaan, vriendschappen, uiterlijk en mijn pony kregen ab-so-luut voorrang. Als de toetsweken en examenweken in zicht kwamen, werd ik bloednerveus en kon ik mezelf wel voor mijn kop slaan dat ik niet een beetje eerder was begonnen met leren!

En met vier zussen en twee broers hoor je ongelooflijk veel tijdens het avondeten. Over leraren, klasgenoten, vrienden – grappige en minder leuke gebeurtenissen.

 

Gottmer:

Waar haal je je inspiratie vandaan? 

Margje:

Uit zo veel dingen die ik met mijn leerlingen heb meegemaakt. Uit mijn eigen schooltijd. Maar ook uit het beroep van mijn man Geoff. Hij is strafrechtadvocaat en wat steeds maar weer blijkt, is dat een verhaal twee kanten heeft. Zeker ook bij tieners die de fout in gaan. Vaak loopt iets kleins uit de hand en zijn de gevolgen niet te overzien. En dat heeft te maken met keuzes die gemaakt zijn, bewust, onbewust én meestal in een split second. Dat vind ik fascinerend. Ik ben nieuwsgieriger naar hoe het zover kwam, dan naar wie de schuldige is of welke straf erop volgt.

  

Gottmer:

 Heb je al plannen voor een volgend boek misschien?

Margje:

 ZEKER! Ik ben er al mee bezig. Het wordt weer een boek met die ene belangrijke vraag: Wat zou jij doen (als je in de schoenen van de hoofdpersoon stond)?

Het gaat over Sam. Haar beste vriendin krijgt na een feest een treinongeluk, met grote gevolgen. Sam kan niet geloven dat Jessie zelf voor de trein gesprongen is en ze moet en zal uitzoeken wat er is gebeurd. Hun vriendengroep en de ouders reageren erg meegaand, maar werken haar tegelijkertijd soms ook tegen. En dat maakt het voor Sam erg lastig…

 

Gottmer:

Was je verbaasd dat wat je in je boek beschrijft nu ook in het echt is gebeurd?

Margje:

Ja en nee. Toen ik dit boek schreef wist ik nog niet dat het echt ging gebeuren. Maar kom op, iedereen weet toch wel dat er ook gespiekt wordt bij het leven! Alleen al over die technieken of vaardigheden kun je een boek schrijven. Stel jezelf de vraag eens: Wat zou je doen als je aan een echt examen/proefwerk kon komen en dat dat je enige kans is om te slagen? Of om niet te blijven zitten? Best lastig toch?

Toen ik 5VWO deed, vond ik ‘toevallig’ een proefwerk op mijn vaders bureau. Hij was mijn docent Frans (raar maar waar). Hij weet het inmiddels hoor, dus ik durf het nu wel op te biechten, maar ik heb toen nogal wat vrienden blij gemaakt met het proefwerk. En mezelf ook, hoewel het echt niet lekker voelde.

Laatst werd zelfs de CITO Toets voor groep achters te koop aangeboden op marktplaats en wie kopen die? De ouders.... Of een tijdje terug werd er volop gefraudeerd op een aantal Hogescholen. Maar wat er nu allemaal speelt rondom de examenfraude, tja dat is nogal wat!

 

Kijk ook op: Examendeal op Facebook