De Nederlandse en Belgische media zijn vol lof over De grote dag van Arnoud Wierstra. Hieronder enkele quotes van kranten en sites.

 

 

 

 

 

 

 

 

De Morgen (8-5-2013) wordt er vrolijk van:
'De grote dag is een heerlijk fantasierijk en amusant prentenboek.'
'Wierstra zet de dingen met een juiste dosering en veel flair op z’n kop. En het wemelt van de geestige details, waardoor je er nauwelijks op uitgekeken raakt.’
'De grote dag is een inventieve en dynamische visuele vertelling geworden. Eentje waar een mens vrolijk van wordt.'

 

 

De leeswelp (nr. 4, 2013) houdt niet op met terugbladeren:
‘Als je het boek uithebt, heb je vanzelf zin om terug te bladeren en dat kun je blijven doen: je blijft details en verbanden ontdekken die je niet eerder zag.’
‘Wierstra’s prenten doen in hun surrealisme aan Magritte denken.’

 

 

Pluizer.be (21-05-2013) wordt meegezogen in de belevingswereld van de hoofdpersoon:
'Je krijgt vrij snel sympathie voor de jonge kerel en wordt meegezogen in zijn belevingswereld. Een wereld waar vriendschap en behulpzaamheid geen zeldzaamheden zijn.’
‘Het is een zalig boek met veel zoekelementen en leuke details.’

 

 

JaapLeest.nl (29-03-2013) blijft telkens iets nieuws ontdekken:
‘De grote dag is een zeer geslaagd vrolijk feelgoodprentenboek waar telkens iets nieuws in te ontdekken valt.’
‘Het werk van Wierstra is fantasierijk en toegankelijk, en vooral heel vrolijk en optimistisch.’

Sneins Petiele (23-03-2013) kijkt zijn ogen uit:
‘Een prentenboek dat keer op keer bekeken kan worden, waarin steeds weer iets nieuws is te ontdekken en dat garant staat voor urenlang kijkplezier.’

 

 

Trouw (24-05-2013) spreekt over een vondst:
‘En wat een vondst is dat toch: een droom uitbeelden, een gedachtegang, door de muren, vloeren en plafonds gewoon níét te tekenen. Waardoor alles en iedereen zweeft.’
‘Er gebeurt veel op de plaatjes; Wierstra’s boeken zijn alleen geschikt voor wakkere kijkers. Wakkere kijkers die van dromen houden.’

 

 

Trouw (04-05-2013) valt voor de grapjes
‘Het boek barst van geestige verwijzingen en grapjes, zoals het gebakken ei dat de volgende morgen een hartvorm heeft, of de letters op de elektriciteitspalen langs het perron waar de muzikant zijn vriendin eindelijk ontmoet: op de linkerpaal staat LO op de rechter VE.’