Blues in F citaat

 

Blues in FEen beetje muziek maken en rondhangen met zijn vrienden - veel meer boeit Janek Zabczynski niet. Totdat hij in de ban raakt van een nieuwe, bloedmooie docente die de bovenbouw moet begeleiden. Is hij nou gek of voelt zij ook iets voor hem? Hij bedenkt een bizar plan om daarachter te komen.

 

Emke Rientsma is als docente filosofie en vertrouwenspersoon op een middelbare school dagelijks getuige van de lasten en de lusten van jongvolwassenen. Met Blues in F zet ze haar eerste beloftevolle schreden als auteur.

 

Op ons verzoek stelde de 15-jarige Jasmijn een paar vragen aan Emke Rientsma: 




Jasmijn:Emke Rientsma

Misschien kun je beginnen met iets over jezelf te vertellen.

Emke:

Ik woon in Amsterdam, de mooiste stad van de wereld. Ik ben er ook geboren en ik wil er niet weg. Net als de hoofdpersoon uit Blues in F was ik bepaald geen droomleerling. Ik heb op vier verschillende middelbare scholen gezeten. De lessen heb ik niet erg regelmatig bezocht. In 6vwo ben ik er nog voor de tweede schoolonderzoek periode helemaal mee gestopt. Toch ben ik docent geworden aan een middelbare school.


Jasmijn:

Hoe kwam je tot de keuze om een boek voor de doelgroep 15 plus te schrijven? Kwam dat door het verhaal dat je wilde schrijven of wilde je juist iets voor die doelgroep maken?

Emke:

Ja, ik wilde eigenlijk oorspronkelijk iets voor die doelgroep maken. Een van de weinige vakken waar ik vroeger op school voor warm liep was filosofie. Dat ben ik dan ook gaan studeren. Ik wilde eigenlijk een filosofieboek schrijven voor leerlingen, d.w.z. een filosofische roman. Dat lukte niet. Ik vond de personages te leuk en ik had het gevoel dat de filosofie die ik door het verhaal heen wilde weven, hen afremde. Toen heb ik alle filosofie eruit gegooid en ben quasi overnieuw begonnen. Vanaf dat moment ging het heel erg snel en kon ik niet meer stoppen met schrijven.


Jasmijn:

Had je van tevoren al een idee hoe het verhaal zou gaan lopen?

Emke:

Niet in detail. Ik wist wel waar het heen moest, maar tussendoor deden de personages soms dingen die ik niet had bedacht.


Jasmijn:

Waarom een Poolse hoofdpersoon?

Emke:

Dat is moeilijk te zeggen. Ik kan wel een politiek correct verhaal vertellen over Polen die gediscrimineerd worden, maar dat was niet de eigenlijke reden.

Janek kwam in me op zoals je iemand ontmoet. Het klinkt misschien gek maar hij was er ineens en hij bleek Pools te zijn. Het is misschien vergelijkbaar met een beeldhouwer die een beeld uit een boomstam hakt waarvan de vorm er al in zat en hij die er alleen maar uit hoefde te halen. Zo was het ook met Janek en met de andere personen uit mijn boek.

 Ik kan uitleggen waarom Janek het als Pool in Nederland lastig heeft en waarom hij misschien niet zoveel aansluiting denkt te vinden bij zijn leeftijdgenoten. Maar ik kan niet zeggen waarom hij Pools is. Dat is gewoon zo. Net als ik Amsterdamse ben.


Jasmijn:

Ken je iemand die zo’n liefde meegemaakt heeft of is het puur fantasie?

Emke:

Wat bedoel je met "puur fantasie"?

Zelf was ik op mijn veertiende smoorverliefd op mijn leraar Nederlands. Alle meiden uit de klas vielen op hem. Voor hem wilde ik wel naar school komen. Ik was toen de enige van de school die er echt werk van had gemaakt. Dat vond hij grappig en we hebben een tijdje leuk contact gehad. Daar hoef je je niet zo heel veel bij voor te stellen hoor! Voor de liefde vond hij mij te jong...

Verder weet ik wel van een paar leraren dat ze met (ex)leerlingen zijn getrouwd. Maar ik ken ze niet persoonlijk dus ik weet niet hoe dat precies gelopen is.


Jasmijn:

Er zitten veel thema’s in het boek, vooral moeilijke; scheiding, depressie, drank, alleen zijn, , discriminatie, terwijl het eigenlijk over vriendschap en de liefde gaat. Waren al die thema’s nodig om dit verhaal te vertellen of ligt hier iets anders aan ten grondslag?

Emke:

Ja, ik denk dat dat nodig was. Wat Janek overkomt en hoe hij daarmee omgaat doet hij omdat hij Janek is, inclusief zijn complexe leven/verleden. Een ander had anders gereageerd. 


Jasmijn:

Je geeft in het boek niet echt een oordeel over iets. Is dit een bewuste keuze?

Emke:

Zeker. Het boek is geschreven vanuit het perspectief van Janek. Het zou een beetje vreemd zijn om dan ineens als verteller mijn eigen oordeel te laten doorschemeren. Maar belangrijker nog: ik vind het veel te makkelijk om te oordelen en zeker om te veroordelen.

Het zou mooi zijn als Janeks gedrag bij de lezer vragen op roept. Dat vind ik interessanter dan oordelen. Oordelen kan daarna altijd nog.


Jasmijn:

Vind je het spannend om gepubliceerd te worden?

Emke:

Woordeloos spannend.


Jasmijn:

Komt er een vervolg op dit boek of mogelijk een ander boek?

Emke:

Ja, als het aan mij ligt komt er een volgend boek. Ik ben er al mee bezig. Het is geen vervolg op Blues in F, maar een heel ander verhaal. Alleen Pawel komt even terug. Vraag me niet waarom; hij was er ineens.


Emke Rientsma, Blues in F, ISBN 9789025758271, € 13,95 | meer informatie en bestellen