'We leven in een tijd van buitengewone onzekerheid, waarin traditionele waarden afbrokkelen en we navigeren tussen hoop en vrees'. De Engelse filosoof Alan Watts schreef dit ruim zestig jaar geleden, maar zijn woorden zijn juist in de huidige tijd van crises actueler dan ooit. Zijn boodschap in De wijsheid van onzekerheid: we doen er alles aan om zekerheden te creëren, maar er zijn geen zekerheden in het leven.

 

Veel mensen hebben het gevoel dat ze tijden beleven die buitengewoon onzeker en stressvol zijn. Feitelijk is onze tijd echter niet veel onzekerder dan andere tijden. Armoe, ziekte, oorlog, verandering en dood zijn niks nieuws. Het verschil met vroeger is dat lange tijd de onzekerheid van het menselijk bestaan dragelijker werd dankzij het geloof in God, in de onsterfelijke ziel en in de besturing van het universum door eeuwige rechtswetten. Geloof in God is aangetast De wetenschap, die sterk ons wereldbeeld kleurt, heeft het geloof in God aangetast. Samengevat zegt de wetenschap: we weten niet of God bestaat en naar alle waarschijnlijkheid kunnen we dat ook niet weten. Niets in onze kennis verwijst naar zijn bestaan. Alle redeneringen die pretenderen dat bestaan te bewijzen, blijken geen logische betekenis te hebben. Dit heeft ontwortelend en deprimerend uitgepakt voor velen.


Onze levensstandaard als drug Als het geloof in het eeuwige onmogelijk wordt, gaat de mens op zoek naar andere 'zekerheden'. We zoeken het geluk in vreugden van tijdgebondenheid: onze hoge levensstandaard. Een hevige en complexe prikkeling van onze zintuigen, die ze in toenemende mate minder gevoelig maakt. Daarom verlangen we steeds naar nog hevigere prikkeling. We willen steeds meer en meer. Een groter huis, een heftiger feest, een nog exotischer vakantie. Om deze 'standaard' op te kunnen houden, zijn de meesten van ons bereid een leven te leiden dat voornamelijk bestaat uit vervelend werk.

 

Lees verder op http://www.diepmagazine.nl/content/in_de_diepte/De_wijsheid_van_onzekerheid